Dolomieten huttentocht

Een 3 daagse huttentocht in de Dolomieten

Een huttentocht in de Dolomieten. Ik heb één advies: go for it! Wij hebben in september 2020 een huttentocht gedaan en het was fantastisch. Wil jij ook een huttentocht doen, maar weet je niet waar je moet beginnen met zoeken? Heb je graag een uitgestippelde huttentocht waarvan je zéker weet dat je getrakteerd wordt op de mooiste uitzichten? Lees dan hieronder verder, want met deze beschrijving kun je deze huttentocht in de Dolomieten bijna blind lopen.

Plan B: beste keuze ooit

Noord Italië was ons plan B, zoals bij zovelen, dankzij corona. Maar dat ons plan B ons zóveel zou verrassen, hadden we nooit gedacht. Nadat we besloten hadden dat dit onze bestemming zou worden, gingen we ons focussen op een huttentocht in de Dolomieten. Dit idee stond namelijk al wel langer op ons lijstje. 

Voordat wij hebben beslist waar we precies onze huttentocht in de Dolomieten gingen doen, zijn we heel wat blogs gaan lezen. Daarna zijn we naar dat gebied afgereisd, hebben we kaarten gehaald van het gebied waar we liepen, en hebben we de perfecte route uitgestippeld. Daarom delen we deze graag met jullie.

Catinaccio

Het gebied werd Rosengarten (Duitse benaming), Catinaccio (Italiaanse benaming). Dit ligt tussen Val di Fassa (in Trentino) en Eggenstal (Zuid Tirol) in. 

Highlights huttentocht

De huttentocht die wij gedaan hebt, brengt je langs de befaamde Vajolet Towers, door de Santner via ferrata (als je wil), en langs fenomenale hutten. De periode voor ons was september en die was perfect. Toegegeven, het is fris als de zon onder is, maar om te hiken was het perfect weer. 

De route die we hieronder beschrijven, is een route die best wat kilometers lopen en klimmen is. Wil je iets minder kilometers lopen, dan zijn er genoeg opties om een wat kortere route te lopen. Het is ook mogelijk om de route te doen zonder via ferrata. Voor ieder wat wils dus! Ik heb hieronder de verschillende opties ook aangegeven. De paden zijn beschreven met nummers, zodat je nooit zult verdwalen. Met een kaart, zul je zien dat het nog makkelijker is. Nadat onze tas gepakt was en we zeker wisten dat we alle essentials mee hadden om te hiken, konden we van start.

huttentocht in de dolomieten

De route

Dag 1:

Lago di Carezza (Karersee) – Paolina Hütte – Kölnerhütte – Santner Klettersteig – Santnerpasshütte  – Gartlhütte (10 km, 1.200 hoogtemeters)

Dag 2:

Garlhütte – Rifugio Vajolet – Grasleitenpasshütte / Rifugio Passo Principe  – Molignon Pass  – Tierser Alpl / Alpe di Tires – Passo Duran – Plattkofelhütte / Rifugio Sasso Piato (14.5 km, 1.200 hoogtemeters)

Dag 3:

Langkoffelhütte – Rifugio T. Demetz – Passo Sella / Sellajoch – Rifugio Salei – kabelbaan naar Campitello di Fasse (14 km, ruim 1.000 hoogtemeters)

Route beschrijving

Dag 1

Wij zijn gestart met wandelen bij Lago di Carezza, omdat we dit hoogtepunt niet wilden missen. Hierna wandel je naar de Paolina lift. Als je de Carezza al eerder bezocht hebt, of niet wil bezoeken, is het aan te raden om te slapen in het Alpenrosen Hotel. Vanuit hier is het 1 minuut lopen naar de kabelbaan, ideaal. Bovenaan de lift start jouw huttentocht. 

Als je het pad van de via ferrata wil volgen, volg je bovenaan bij de kabelbaan pad 552. Uiteindelijk vervolgt het pad richting 549, en dan 542. Vanaf 542 begint het stukje via ferrata. Let op: bij een via ferrata heb je een via ferrata kit nodig! Deze via ferrata route is goed te doen, ook voor beginners. Na de via ferrata kom je bij de Santnerpashütte aan. Vanaf hier heb je al uitzicht op de fenomenale Gartlhütte. Deze hut is na ongeveer 10 km lopen en 1200 hoogtemeters klimmen bereikt, inclusief de wandeling naar de Carezza.

De via ferrata route op dag 1

De Gartlhütte is dè hut die je overal op foto’s ziet als je googlet naar dit gebied of de Vajolet Towers (zie foto’s onder aan dit bericht). Probeer hier dus zeker te overnachten, want de locatie is verschrikkelijk mooi, met de Vajolet Towers op de achtergrond. Vergeet ook niet om de zonsondergang te bewonderen, want je zult hier letterlijk bijna alle kleuren van de regenboog zien als je geluk hebt met helder weer. 

Als je niet de via ferrata route wil volgen, dan volg je na de kabelbaan route 550 en 541 naar Rifugio Vajolet. 

Dag 2

Na een heerlijke nacht slapen, besloten wij om onze wekker te zetten om de zonsopkomst te bekijken. En echt, dat blijft één van mijn favoriete hobby’s hoor. Prachtig was het! 

Na het ontbijt vervolg je de route 542 op een erg steil stuk naar beneden richting Rifugio Vajolet. Dit is de overnachtingshut die je zou kunnen boeken als je de via ferrata niet gedaan zou hebben. Vervolg hier je route 584 richting de Grasleitenpasshütte.

Kies hierna voor route 11a, ga vooral niet steil naar beneden als je denkt dat je naar beneden moet, want je moet helemaal op het einde, juist steil omhoog. Blijf gewoon lopen, totdat je bordjes ziet staan richting 3a. Wij hadden de fout gemaakt om per ongeluk op route 11 uit te komen, en dan daal je extreem veel. Resultaat: dat stuk moesten we ook weer gewoon omhoog. Vanaf 3a ga je richting de Pas de Molignon en dit is een fantastisch mooi stuk.

Vergeet niet om af en toe te stoppen en achterom te kijken. Na dit stuk klimmen, ga je ook weer een stukje dalen en zie je wat verderop de Rifugio Alpe di Tires liggen. Tegen een schilderachtige achtergrond, steekt deze hut af. Je kunt wederom niet geloven in wat voor mooie natuur je terecht bent gekomen. Zie de foto die onderaan aan dit blog staat.

Je kunt er ook voor kiezen om dag 2 hier af te breken en op dag 3 door te lopen naar de Platkoffelhütte en hier te eindigen. Wij kozen ervoor om voor de Rifugio Alpe di Tires boven op de berg te lunchen met dit fantastisch mooie uitzicht, en de hut te laten voor wat het was. 

Op naar de volgende hut! Vanaf hier wordt het een stuk makkelijker, en heb je het zwaarste van de dag gehad. Wij kozen ervoor om door te lopen naar de Platkoffelhütte. In kilometers is dit nog wel best een stuk, maar het meeste klimmen zit er op. Eenmaal bij deze hut aangekomen kun je nog lang nagenieten van de ondergaande zon. De kleuren die hier weer aan de hemel staan, zijn onbeschrijfelijk! Na een hele lange dag wandelen, plof je hier lekker in je bed na een kwalitatief goed avondmaal! Na 14.5 kilometers en wederom 1200 hoogtemeters, konden we dat dus wel waarderen. 

Het uitzicht na de via ferrata

Dag 3

Als je op dag 2 heb besloten om bij Rifugio Alpe di Tires te overnachten, vervolg je vanaf hier 594–4 richting Pas de Duron naar de Plafkoffelhutte en kijk je of je hier nog een blokje om wil. Dit kan prima het einde van de dag zijn. 

Zoals hierboven beschreven, sliepen wij bij de Platkoffelhütte en het zal je niet verrassen, maar ook hier hebben we weer onze wekker gezet voor de zonsopkomst. Om half 8 waren we dus ook weer op pad. Heerlijk! Vanaf hier liepen we eerst een lang stuk omlaag naar het dal, via pad 527. De volgende Langkofelhütte lijkt van een afstand ver weg te liggen, maar voor je het weet ben je weer omhoog geklauterd naar deze volgende hut. Vanaf hier ga je wederom klimmen via het 525 pad, naar Rifugio T. Demetz. De meeste mensen gaan dit pad omlaag, omdat het een vrij steil stuk is. Lekker klimmen dus weer.

Eenmaal bij Rifugio T. Demetz aangekomen, ben je bovenop de bergpas beland. Vanaf hier kun je dus de vallei inkijken en zie je waar je ook weer helemaal naar beneden moet. Je kunt een kabelbaan pakken, maar guess what, je kunt ook lopen. Dit stuk is nog vrij lang, na de kilometers die je al gemaakt hebt, maar voordat je het weet ben je bij één van de laatste hutten: Passo Sella Dolomiti Mountain resort. Als je hongerig bent, bestel dan hier je lunch, of kies ervoor om in dit resort af te sluiten en te overnachten. Er is geen woord gelogen over de luxe! 

Omdat wij onze auto in Canazei hadden staan, konden we er helaas geen gebruik maken en vervolgden we ons pad naar Col Rodella. Eindelijk, hier gingen we de kabelbaan in naar Campitello di Fassa. Vanaf hier liepen wij terug naar onze auto, en hadden we 14 kilometers in onze benen, met wederom, 1000 fantastisch mooie hoogtemeters. En zo hebben wij onze dagen geëindigd van onze huttentocht in de Dolomieten. Wat een genot!

Het uitzicht voor de Langkoffelhutte op dag 3

Boek jouw huttentocht in de Dolomieten

Heb jij geen zin om alles zelf uit te zoeken? Is het jouw eerste keer dat je een huttentocht gaat doen, of überhaupt gaat hiken? Vind je het veel relaxter als alles van tevoren bepaald is voor jou? Boek dan een huttentocht met een reisaanbieder. Er valt namelijk heel wat voor te zeggen om een huttentocht te boeken bij een reisorganisatie.

SNP natuurreizen biedt veel reizen aan, in de Dolomieten, om zo ook te genieten van jouw huttentocht.

Extra foto’s van de huttentocht in de Dolomieten

En aangezien foto’s veel meer zeggen dan 1000 woorden, kun je hieronder nog wat foto’s bewonderen. Volgens mij wil iedereen die van de natuur en bergen houdt, nu een huttentocht in de Dolomieten maken. Wij werden in ieder geval bij iedere bocht verrast en hebben vaak tegen elkaar gezegd: ‘wat een extreem goed plan B hebben we toch’. We wilden bijna corona bedanken voor de huttentocht!

Wil jij ook een huttentocht in de Dolomieten maken? Ik zeg: DOEN! Ben je eerst nog op zoek naar algemene tips voor een huttentocht? Bereid je dan met onze ultieme tips ook hierop voor. Ben je benieuwd naar de rest van ons avontuur in de Dolomieten? Bekijk dan al onze hikes.

Het fenomenale uitzicht op pad 3a. Dit is echt een fantastisch mooi stuk van de route!
De befaamde Platkoffelhütte. Als je de kans hebt om hier te verblijven, is dit écht een must
Het laatste deel van dag 2 is redelijk vlak
De lunchplek van dag 2, met in de achtergrond Rifugio Alpe di Tires. Hier kun je dus ook dag 2 eindigen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *